(Levende) Traditie

Bij menigeen, vooral onder vooruitstrevende jongeren, doet het woord "traditie" denken aan iets 'afgestorvens',met piëteit bewaard door hen,die met hun gedachten meer leven in het verleden dan in het heden, aan gedroogde bloemen bewaard in een poëzie-album.

Niets is minder waar. Wil men een dergelijk beeld gebruiken, dan is de tradite het sap waardoor het levende organisme steeds weer wordt gevoed met de krachten uit den bodem, waaruit het is opgerezen en waarin het is geworteld.

Reeds voor den enkelen mensch kan de traditie, dikwijls ongemerkt medegekregen in het ouderlijk huis, een factor vormen, die zijn levensgang een vaste koers geeft en hem in critieke oogenblikken tot ruggesteun is. Van nog grooter waarde is de traditie echter voor een gemeenschap als het leger.

Een leger is geen langs natuurlijken weg gegroeide bloedgemeenschap, het is evenmin een maatschappelijk verband, ontstaan door vrijwillig samengaan van gelijkgezinden, doch een schepping van de staatswil ter volvoering van een bepaald doel. Deze schepping moet uit een veelheid worden aaneengesmeed tot een eenheid, die onder de moeilijkste omstandigheden den samenhang bewaart. Ondanks de gestage wisseling van personeel, moet het gemeenschapsgevoel worden opgewekt en onderhouden. Een krachtig middel hiertoe is de herinnering te bewaren aan gemeenschappelijk leven en streven, lijden en strijden. Dit besef moet den jongen soldaat bij zijn intrede in een der korpsen van het Leger als een kostelijk erfgoed worden overgeleverd en hem moet worden bijgebracht dat deze overlevering (traditie) door hem verder moet worden ontwikkeld en ongerept doorgegeven aan wie na hem zullen komen.

Passage uit "Levende Traditie" door M.R.H. CALMEYER

Kolonel van den Generalen Staf, Voorzitter van de Traditie-Commissie

http://www.kvbk-cultureelerfgoed.nl/MS_PDF/1947/1947-0145-01-0040.PDF

Beschrijving/tekening Luchtdoelartillerie embleem

 

Korpslied Luchtdoelartillerie

 
 
   
© EMBEESOFT 2018